Beginnersnervositeit

Goede voornemens, wie heeft ze niet. Afgelopen jaar heb ik veel over mezelf geleerd. Geleerd over mijn normen en waarden en onderwerpen die mij raken. Onderwerpen die mij aangesproken laten voelen of waar ik veel verbintenis mee voel. Gedurende het jaar heeft dit gezorgd voor bepaalde voornemens die ik graag zou willen volgen. Maar helaas gaat dat niet zonder een beetje beginnersnervositeit.

Ner·vo·si·teit (de; v)

1zenuwachtigheid

Bron: van Dale

Be·gin·ners·ner·vo·si·teit  (de; v)

Vrij gedefinieerd: het zenuwachtige gevoel (nervositeit) voor het starten van een (nieuwe/onbekende) activiteit (/avontuur).

En daar heb ik gelukkig een (on)gezonde portie van in mijn lijf. Een verlammend gevoel, want het kan je lamslaan wat ervoor zorgt dat je dus helemaal niet meer begint. Waaaaah! Het onbekende! ENG!

Gelukkig heb ik afgelopen jaar geleerd om mijn lichaamssignalen op te vangen, ze van een afstand te observeren en een keuze te leren maken wat ik met dat signaal wil. En te beslissen of het instinct (vluchtreactie) überhaupt wel relevant is voor de situatie waarbinnen ik mij bevind.

Zo kwam ik tot het verlossende inzicht dat dit inderdaad geen dreigende situatie was en dat ik rustig mijn schouders mocht laten zakken tot een lagere hoogte dan parallel te lopen met mijn hals en kin en mocht mijn hart weer kalmpjes op een relaxter ritme beaten. Een stuk aangenamer kan ik je vertellen.

Maakt niet dat ik minder beren op de weg zie overigens. Ik vind het ‘nieuwe’ en ‘onbekende’ – lees: buiten mijn comfortabele cirkeltje – nog steeds oerspannend. Maar van spannende, nieuwe en onbekende zaken leer je enorm veel en oefen je in het uitbreiden van je comfortabeler voelen buiten dit bekende cirkeltje van sleur :-).

Nu zeg ik sleur en zinspeel ik daarmee dat mijn leven erg saai en blegh is, maar dat is overigens alles behalve waar. Wel merk ik steeds meer onvrede op bepaalde punten in mijn leven en dan is het tijd om daar verandering in aan te brengen. En dat kan niemand anders doen dan ik. Ik sta aan het roer van mijn leven en moet zelf keuzes maken, knopen doorhakken en afwegingen maken. En daarbij vooral niet te serieus kijken, lekker oefenen en experimenteren met alle mogelijkheden, maar bovenal genieten!

Als ik iets geleerd heb is het wel: na vallen, kun je blijven liggen. Of je staat op en probeert een andere manier.

Ik stap dus op, tuur over die horizon, maar verplaats mijn blik dan gauw weer naar waar ik nu ben. En kijk wat ik nu en hier kan doen om naar dat puntje op de horizon toe te wandelen.

Credits: Photo by Joshua Earle on Unsplash
Posts created 10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven
%d bloggers liken dit: